DON DAY WITH FRIENDS!!!!

First time ko magpunta sa Don Day, grabe yung unlimited korean buffet nila, nakailang balik ako!!! Tapos yung pork belly sobrang sarap naka ten plates ata ako! Hahaha :) 

Ang saya lang kasama ng friends kapag kumakain ng mga ganto kasarap at kaaffordable na food. :) 

Paborito ko yung Japchae, yung pork belly, yung egg roll... Ang bait pa ng staff nila! :)

Next time, babalik ulit kami dun para kumain ule! Grabe busog na busog na ako pero go pa din ako.




Love,
Faye :)

Hinayang.

Dapat sisiguraduhin mong pag ginawa o hindi mo ginawa ang isang bagay, handa kang panindigan ito. Minsan kasi may hinayang eh. At nakakasawa ang feeling na ito, pressure ba? Mabigat, nakakapagod dalhin. Bagahe.

Kaya simula ngayon, sana gawin ko na ang sa tingin kong worth it. Minsan kasi, nakakatamad lang talaga. Haay.

BOOM!

Haha, onti na lang sasabog na ako. Ang hirap ng schoolworks! Yan ang napapala sa cramming! =)) Ohwell, I declare a war against you, stress! HINGA!

Walking through Gates of Nature

I find myself in front of a forest
The sun is up, but not blinding
I look up, and bask in its glory
For that I knew that God is watching.

I look at the trees that frame the entrance
While the light shines on it,
Giving it a magical quality,
as if being itself is not magic enough.

I take a step forward, and notice
My feet felt a cold touch
As I looked down, I realized
that it is a pathway I could walk.

Holding my breath, I entered
the majestic forest, full of excitement
What will this nature show me?
What will God reveal to me?

As I passed the gates,  I stopped
for a moment, closing my eyes
and at that moment, I felt the power
of God surrounding me, leaving me
to wonder what lies ahead, I opened
my eyes to see.

Para sa tumuro gumawa nito.

Para sayo, aking guro
ang tulang ito na mula sa akig puso
Sayang nga lang at hindi tuwa
Ngunit sakit at kabadtripan and pinagmulan.

O bakit nga ba ang bagal kumilos
Tila ang oras ay napahinto
Noong sinabi mo na hindi na pwede
At tapos na ang aking pagkakataon.

Sana man lang ay nabigyan ako ng isa pa.
Dahil alam kong kaya naman, nagmuka lang tanga.
Napakabobo kasi, hindi na natuto
Sana ay dati pa lang ay isinapuso na ito.

Oo nga pala, isa kang propesor
Hindi lang isang titser,
kundi isang ginagalang na tao
Kolehiyo na pala ito.

Sana, magamit ko ito
Ang aking natutunan sa iyo
Sana ay makita mo,
ang pagsisikap na gagawin ko.

Pagka't ikaw ang unang guro
Dito sapinakamamahal na kolehiyo
Na aking naging paborito.
Sana ay matandaan mo.

Itong tulang ito ay para sayo.
Para sayo na nagturo kung ano ito.
Haay sana ay ilagay ko na sa utak
Kain na lang kaya tayo ng Big Mac?

~Faye Bernardo

Yey ayan adlib lang. Hard lesson learned. Magiging pundasyon ito ng pag aaral ko. Thank You Lord at nagkamli ako, atleast ngayon alam ko na ang halaga ng napakawalan kong grade, ng pinaghirapan ko. Sana po ay hindi na ito maulit.

For you. you know who.

Why is it that now,
When you don't look at me anymore
When you fought to get me out of your life
Is the time I look for you?

Maybe this is a punishment sent from the heavens,
That it's not everyday you receive a pure love
A punishment worse than a physical wound
For this pain, is breaking my heart

For when you act that I'm not there
Or is it the real you, not pretending
Like a life of a butterfly,
Our bond seem to die out.. painfully

You make me cry
Be it guilt, sorrow, pain
Be it a heart broken in two
You let me feel it

Maybe this is all I deserve
Because gave you false hopes
But not always, for I loved you once
But you left me

And now, after you came back
Just like the others
You will also leave me
Waiting, hurting, and hanging.. all alone.

-- I hope you open my blog and read this. This is for you.

Lagi niyo na lang pinapamuka sakin na hawak niyo ako sa leeg. Oo, gets ko na nga, di na kelangan ulitiiiin.

Sa totoo lang, manhid na ako. Hinahayaan ko na lang dumaan sa tenga ko. Hindi na ako nagagalit. Parang wala na lang, pero di ko matanggal sa isip ko kung bakit niyo ba ginagawa sakin to. Tang ina lang.